Welkom

Welkom op de blog van THGK.

Op deze website worden gedichten en boeken gepubliceerd. Daarnaast kunt u informatie vinden over de schrijver/dichter zelf. Bovendien wordt u op de hoogte gehouden van nieuws over nieuwe uitgaven van boeken en/of gedichtenbundels. Veel leesplezier!

 

Advertenties

POEZIEBEEST

Het poëziebeest

is in mij los.

Probeer het maar

te vangen en te

temmen.

HET KRAIJENBURGH MUSEUM, BERGEN N.H.

Schilderijen aan de  muur

mensen lopen er langzaam

langs.

 

Kleuren schieten van de muren

en dringen diep door in de

ziel.

 

Lucebertiaans,

doordringbaar,

geweldig.

 

Beelden staan in de tuin

het groen omarmt de vele

kleuren.

 

Vormen gehouwen uit steen

genieten van de overweldigende

ruimte.

 

Lucebertiaans,

vrij-in-het-veld

prachtig.

 

 

 

 

WAT TE ZEGGEN

 

Wat te zeggen

toen ze wegliep

uit ons werk.

 

Wat te doen

als de liefde er nog is

zelfs tot in mijn dood.

 

Waarom blijf ik

er dan toch in hangen.

 

Wat te doen

als ze zegt

dat het voorbij is

zonder iets te zeggen.

 

Wat probeer  ik dan

ik weet het echt niet,

doet ze wat ze zegt?

 

Hoe kan het zijn

dat deze droom blijft hangen?

LIEF KLEIN KINDJE (UIT MIJN NIEUWSTE GEDICHTENBUNDEL ZWART ROOS)

Naar aanleiding op de moord op Papillon in maart 2015.

 

Jij bent altijd alleen geweest

zo heb jij je leven geleefd

ondanks de mensen om je heen

voelde jij je toch heel alleen.

 

Nu mag jij rusten

in een koud en diep graf

het waren de engelen die je kusten

voor dit leven was jij een straf.

 

Ik herken zoveel in jou

als een ster zul jij gaan schijnen

en in de harten zal niet gauw

jouw naam en engelengezicht verdwijnen.

 

 

VERLOREN? (UIT MIJN NIEUWSTE GEDICHTENBUNDEL ZWARTE ROOS)

Over de stille duinen

koekoekt de koekoek heel alleen.

Dit niet alleen om anderen te verlokken,

maar vooral om het koekoeken niet te verleren.

 

Op het brede strand

ruist de ruisende golven op het zand.

Dit niet alleen om de mens te verkoelen,

maar vooral om het ruisen niet te verleren.

 

Boven het stukje land

fluisteren de fluisterende bladeren van de boom.

Dit niet alleen om de mens te laten genieten,

maar vooral om het luisteren niet te verleren,

als boodschap aan mijn graf.

VALLEND WATER (UIT OP EEN TRIP IN HET LEVEN)

De hele dag hoor ik drip-drop,

het tyoisch geluid van water

dat als een zuchtend wezen lijkt

als het drupt tussen de zolderplanken

even somber als de vlucht

van een vlinder met wind tegen

op zijn eenzame zoektocht

naar het heden

het hoort de wind schreeuwen

tegen de woelige baren van de zee

de koude novemberwinden razen over land

en voert me naar de plaats waar ik ben

waar ik de hele dag het drip-drop hoor

van ver boven me komen

dag in, dag uit dit monotone geluid

van het neervallen van het water.