Welkom

Welkom op de blog van THGK.

Op deze website worden gedichten en boeken gepubliceerd. Daarnaast kunt u informatie vinden over de schrijver/dichter zelf. Bovendien wordt u op de hoogte gehouden van nieuws over nieuwe uitgaven van boeken en/of gedichtenbundels. Veel leesplezier!

 

TERUGKIJKEN 4

Ik zal eens sterven
dat staat als een paal
boven water, als
afmeer symbool voor
schepen, al moet het
eigenlijk vervangen
worden.

Half verrot, groen van
de wieren, waterbloemen
uit de barsten, geen
vers hout zal mij
ooit vervangen.

thgk 18-03-2020

TERUGKIJKEN 3

Een doodlopende weg
geen treinen die reden
waar geen wandelaars
ooit hun voetstappen
achterlieten.

In de kieren tussen
de stenen groeit gras
want er komt niemand
geen kansen tot leven
geen spoor te bekennen.

Dat is anders dan
straten waar mensen
zich voortbewegen
en nog volop leven.

thgk 18-03-2020

TERUGKIJKEN 2

De schreeuw door de geboorte
van wie de zon baart
helemaal in haar eentje
bedekt met witte wolken
prachtvolle wolken die
haar pijn wat doen verzachten.

Triomfkreten gelijk doodskreten
als bliksemschichten door de lucht
dwarrelen als zonnestralen neer
op de vruchtbare bodem van
onze Aarde Moeder

kan door iedereen worden verstaan
zoals iedereen die hier in veiligheid
ter wereld komen: in woede en pijn
de schoot verlaten die zo veilig was
dan toch luidkeels zich laten horen.

thgk 18-03-2020

TERUGKIJKEN 1

Net als ik op het toilet zit
en in de verweerde spiegel kijk,
barst de hel los
raakt mij in mijn hart
het ademen wordt zwaar
de achteruitgang in gang gezet.

Toch weet ik dat het
ooit anders was en
ik zie in een waas
de dagen van toen.

Al is het maar voor even
de rust van korte duur
de vrede even buiten de deur
als de stortbak razend
tot leven komt.

thgk 16-03-2020

VROEGERE TIJDEN 3

Maar Den Haag besloot anders
het speelveld ging weg, de tramlijn
werd doorgetrokken naar nieuwe,
pas gebouwde wijken.

Iedere dag fietsten we naar
het nieuwe einde van de weg
waar onze middelbare school
stond genoemd naar een verzetsheldin.

Vier jaar met gepaste tegenzin
hopende op een snelle afscheid
maar eenmaal afscheid een
totale emotioneel verlies.

Die tijd ging snel voorbij
veel te snel.

thgk 18-03-2020

VROEGERE TIJDEN 2

Een paar straten verder
een school genoemd naar
een luitenant-generaal
in een straat versierd
met zijn naam.

Maar die mogen wij
niet meer noemen.

Daar troonden toentertijd
meesters, die kinderen met
de allergrootste geduld iets
probeerden bij te brengen.

Dat was toen het einde
van Den Haag, naast de
school een heel groot
speelveld afgesloten
met hoge hekken.

Daar speelden de kinderen
uit alle buurten met elkaar.

thgk 18-03-2020

VROEGERE TIJDEN 1

Van veel wat ik weet
is al lang vertrokken
behalve de straat
waarin ik eens woonde.

Het houten schooltje
asemt nog steeds kindertijd.
Het schoolplein bevolkt
door nieuwe kleine kinderen.

Waar ik eens speelde
spelen nu misschien
de kinderen van mijn
toenmalige schoolkameraden.

thgk 17-03-2020

IN DE DUINEN

In de duinen
zie ik je gezicht

in het water
zie ik een blauwe gloed

trage golven
rollen over het zand

en laten sporen
na van hartstocht

ver in de duinen
huppen konijnen heen en weer

en roepen de
korhoenen hun liefdesliedjes

als een oneerbaar
voorstel voor de komende nacht.

thgk 21-05-2019